Misschien wel vaker dan ik zou willen ervaar ik mezelf in een soort ‘haast-modus.’ Hup nog even dit, én nog even dat. Op de fiets naar de winkel lijkt het vaak mijn doel iedereen in te halen en tijdens het lopen heb ik er ook graag ‘de pas in’ en is slenteren in een drukke menigte al helemaal niet mijn ding.

Inmiddels ben ik er ook wel achter dat het me niets brengt. Iets langzamer fietsen of lopen heeft hetzelfde resultaat, met een relaxter gevoel. Net als dat we weten dat het amper scheelt of je nu met de auto 10 km per uur harder rijdt in het verkeer, de praktijk blijkt dat je niet sneller op je bestemming aan komt. En als je dan al een minuut wint, dan is dat waarschijnlijk inclusief een hoger stresslevel, omdat je je geërgerd afvraagt waarom de rest niet wat meer haast heeft. 




Superhandig en efficiënt… toch??

Toen onze kleinste net geboren was dacht ik: we kopen zo’n plankje voor aan de wandelwagen waarop ons zoontje kan staan. Superhandig tijdens wandelingen en boodschappen doen. Niet voor ons, zo bleek, want na één testritje werd dat superhandige plankje ondanks herhaalde pogingen door zoonlief afgekeurd en ligt dat ding nu weg te stoffen in de garage. Dat werden dus iets minder ‘flinke’ stukken wandelen zoals ik voor ogen had en vooral kleinere afstanden in meer tijd. 

Bloemetjes die moeten worden geplukt of op zijn minst uitgebreid bekeken. Door de bladeren struinen, in de plassen stampen (en niet maar één keer en natuurlijk iedere plas). Nu heb ik me er één keer over lopen frustreren, (want er moet nog vanalles) en toen heb ik me er aan overgegeven. (Meestal dan ;)) De rest wacht, ik vertraag. Héérlijk. Lekker meedoen: meestemmen in die plassen, bloemetjes bekijken, ontdekken… 

Zoonlief leeft zich uit.


Ander perspectief

Ik herinner me ook weer meteen de opdracht vanuit een cursus fotografie van lang geleden. Iedere 10 meter stoppen en een mooiste foto maken vanuit je perspectief op dat moment.   Je gaat heel anders kijken, geloof me. (überhaupt wanneer je een camera in je handen hebt) Het opent je ogen, en daarmee de wereld om je heen. Je wordt er een stuk relaxter van.




Vertraag

Ken jij dat ook, die haast-modus? Hoe krijg jij jezelf in de vertraag-stand? En voelt dat niet véél fijner? Ga gewoon eens wat vaker vertragen: koop een hond, pak een camera, ga lopen i.p.v. fietsen, ga fietsen in plaats van autorijden, zet je Strava uit, verras een oudere met een wandeling of ga vaker de deur uit met je kind en volg diens tempo. 

Merk je dat je in een haast-stand zit, vertraag eens even, en geniet…