Alweer even geleden was ik bij een cabaretvoorstelling van Claudia de Breij, een try-out voor haar huidige voorstelling NU.

Wat mij steeds is bijgebleven zijn haar opmerkingen op diverse momenten waarbij ze zei wat er uit moet, wat nog beter kan. Ook het einde van de show was nog niet ‘af’.

Ook Claudia zit op een kamertje haar voorstelling te schrijven. Zich in te denken hoe haar tekst tot leven komt op het podium. Wat zal aanslaan en wat niet. Vanaf papier sta je voor een uitverkochte zaal en moet je maar zien of de door jou zo zorgvuldig bedachte grappen ook daadwerkelijk uitpakken zoals je hoopt.

Nu heeft ze natuurlijk enorm veel ervaring en weet zij zich ook te redden uit de situaties die minder goed uitpakken. Toch is het ontzettend dapper en is ze hier een goed voorbeeld voor ons. Wij maken ook plannen, zijn steeds aan het sleutelen, zien het soms al helemaal voor ons.

Maar vervolgens hebben we steeds excuses om het toch maar niet te doen: Geen tijd, niet het juiste moment, geen zin, te spannend, er niet klaar voor zijn, etc.…

Als we niet gaan dóén, dan weten we ook nooit of het lukt, kunnen we er ook niet van leren, kunnen we het niet nog beter maken en aanscherpen. Kunnen anderen ons niet helpen, input geven of adviseren. Weten we ook niet wat het ons brengt.

Al doende leer je is dus volledig terecht.

Wat is jouw excuus om iets niet NU te doen?