Over accepteren, ontspannen en creatief worden tijdens het zoeken naar werk.

 

In gevecht zijn met jezelf als het vinden van die ene baan niet lukt. Je wilt zo graag meedoen, een bijdrage leveren en jezelf ontwikkelen. In dit aansprekende drieluik neemt Wendy je mee in haar eigen ervaringen. Want wat doet het met je wanneer het wil maar niet lukken?

Deel 3: Over vallen en opstaan

Zoals ik beschreef in 2 eerdere stukjes ben ik ervan overtuigd dat acceptatie vóór ontspanning komt en dat die ontspanning nodig is voor meer creativiteit. Mijn loopbaan is er meer één van willekeurige brokjes werk, dan dat je kan spreken van een vloeiend geheel. Dat was nooit de bedoeling, maar zo is het gelopen. Het afgelopen jaar heb ik ontdekt dat het solliciteren op de traditionele manier (reageren met brief en CV op een vacature) voor mij, met mijn CV, niet gaat werken. Ik zal creatiever moeten worden, maar daarvoor zijn ontspanning en acceptatie in mijn beleving dus voorwaarden. Daar ben ik de afgelopen tijd mee bezig geweest (zie ook deel 1 en 2).

Manlief en ik hadden afgesproken dat acceptatie en ontspanning mijn enige focus zouden zijn tot aan onze vakantie. Gemakkelijk was het niet, maar ik heb daar duidelijk stappen in gezet. Op een gegeven moment realiseerde ik me dat ik er gewoon nog steeds ben! Mijn volledige zelfbeeld, mijn ambities, mijn onafhankelijkheid, mijn maatschappelijke “status”; alles is weg gevallen. Al mijn ideeën over wie ik ben, hoe ik functioneer en wat mijn mogelijkheden zijn in het leven, blijken in mijn huidige dagelijkse praktijk eigenlijk nergens op te slaan. In mijn eigen ogen heb ik grandioos gefaald, want mijn leven lijkt totaal niet op wat ik had verwacht van mijzelf (op de vakanties na). Maar toch: ik ben er nog steeds!

Op de momenten dat ik dat volledig snap, tot in mijn poriën, voel ik me goed. Volledig gestript van alle ideeën over mezelf en van alle maatschappelijk status, ben ik er nog steeds. Dat creëert ruimte en mogelijkheden. Plezier creëert het ook; ik kan dan erg veel plezier hebben over alle dingen die ik mezelf telkens op leg en alle ideeën die ik zo nodig over mezelf moet hebben.

Manlief en ik hadden ook gezegd dat ik ná onze vakantie (een geweldige fietsvakantie in Wales), weer actief zou worden. De focus zou dus niet langer alleen liggen op acceptatie en ontspanning, maar ook weer op de wereld om me heen en welke stappen ik kan nemen om daar actiever onderdeel van te zijn. Ondanks alles wat ik geleerd dacht te hebben, betekent dat in mijn hoofd toch weer “na de vakantie moet ik binnen een week betaald werk hebben”, zo blijkt.

Ik heb in een paar erg heftige dagen het gehele proces (verzet, verdriet, boosheid, frustratie, teleurstelling, inzicht, ontspanning) opnieuw doorlopen, gelukkig wel in een iets hoger tempo, en ben nu op het punt dat ik mezelf weer vriendelijk uitlach.

Alles is niet opeens anders ná de vakantie. Ik heb geen staat van creativiteit bereikt die ervoor zorgt dat ik na de vakantie zo maar even betaald werk regel. Het is ronduit idioot om dat aan mezelf op te leggen. Dat was ook niet wat we af gesproken hadden. Ik zou actief worden. Ondertussen ben ik zo ver dat ik weet welke cursus ik wil gaan volgen en dat ik weet dat ik sowieso vrijwilligerswerk wil gaan doen. Het feit dat men mij moet leren kennen en mij vervolgens iets moet gunnen, voordat ik werk vind, blijft overeind. Deels in de hoop dat te bereiken ga ik actief zijn en nieuwe dingen leren. Maar eigenlijk is dat vooral gewoon “leven”, ongeacht het uiteindelijke resultaat.

Alles is continu in verandering – wij zelf ook. Het enige dat ik kan doen is op ieder moment de best mogelijke beslissing nemen, waarbij ik hoofd en hart laat samen werken. Belangrijk daarbij is vertrouwen in mijzelf. Níet in mijn verhaal over mezelf (mijn ego?), maar vertrouwen in mijn totaal gestripte zelf; dat wat erover blijft als al het andere weg valt. Waarschijnlijk zal ik nog heel vaak in dezelfde valkuilen vallen. Als ik er dan ook maar weer uit op sta en mezelf vriendelijk kan blijven uitlachen, dan is er uiteindelijk weinig aan de hand.